Guittine
Daf 39b
רִבִּי יַעֲקֹב בַּר אָחָא רִבִּי חִייָה בְשֵׁם רִבִּי יוֹחָנָן. 39b חֲלוּקִין עַל [הַשּׁוֹנֶה הַזֶּה]. אָֽמְרִין וְהָא מַתְנִיתִין פְלִיגָא. נִתְחָרֵשׁ הוּא אוֹ נִשְּׁתַּטֶּה אֵינוֹ מוֹצִיא עוֹלָמִית. וְיִכְתּוֹב וִיקַייְמוּ אֲחֵרִים כְּתַב יָדוֹ. קִייְמָנֵיהּ בִּשְׁאֵינוֹ יוֹדֵעַ לִכְתּוֹב. הָתִיב רִבִּי בָּא בַּר מָמָל. וְהָא מַתְנִיתָא פְלִיגָא. הֲרֵי שֶׁכָּתַב בִּכְתַב יָדוֹ. אָמַר לַסּוֹפֵר וְכָתַב וְלָעֵדִים וְחָֽתְמוּ. אַף עַל פִּי שֶׁכָּֽתְבוּהוּ וְחָֽתְמוּהוּ וְנָֽתְנוּהוּ לוֹ וְחָזַר וּנְתָנוֹ לָהּ אֵינוֹ גֵט. אָמַר רִבִּי יוֹסֶי. אֱמֹר דְּבַתְרָהּ. וְלֵית הָדָא פְלִיגָא. אֵינוֹ גֵט עַד שֶׁיִּשְׁמְעוּ קוֹלוֹ. אָמַר לַסּוֹפֵר. כְּתוֹב. וְלָעֵדִים חֲתוֹמוּ. סוֹף דָּבָר עַד שֶׁיִּשְׁמְעוּ אֶת קוֹלוֹ. וְלֹא אֲפִילוּ הִרְכִּין בְּרֹאשׁוֹ. וְאַתְּ אָמַר לֵית כָּאן. אָמַר רִבִּי מָנָא אִית כָּן. הִיא שְׁמִיעַת הַקּוֹל הִיא הַרְכָנַת רֹאשׁ.
Traduction
R. Jacob b. Aha, ou R. Hiya dit au nom de R. Yohanan: les compagnons sont en désaccord avec celui qui a enseigné ceci (ils sont de l’avis contraire). Mais n’y a-t-il pas une Mishna qui s’y oppose formellement, en disant (258)JK, (Yebamot 14, 1) fin: ''Si l’homme primitivement sain devient sourd-muet, ou faible d’esprit, il ne peut plus jamais répudier sa femme (son acte n’aurait pas de valeur légale)''; mais pourquoi n’écrirait-il pas cet acte (selon l’avis précité de R. Simon b. Gamliel), sauf confirmation de son écriture par le contreseing d’autres témoins? C’est qu’il peut s’agir là du cas où l’homme ne sait pas écrire (il n’y a donc rien à conclure de là). -Mais, objecta R. Aba b. Mamal, l’enseignement suivant ne s’oppose-t-il pas à l’avis de R. Simon? ''Si quelqu’un, est-il dit, a écrit de sa propre main l’ordre au greffier de rédiger l’acte de divorce, puis a donné l’ordre écrit aux témoins de contresigner, malgré ces divers écrits, ainsi que les attestations et la remise réitérée, l’acte reste sans valeur'' (N’en résulte-t-il pas que l’ordre écrit est insignifiant et qu’il doit être verbal)? R. Yossé répond: il suffit de lire la fin de ce même enseignement pour voir qu’il n’y a pas de contraction; cette fin dit: ''l’acte sera nul aussi longtemps que l’on n’aura pas entendu la voix du mari dire au scribe de rédiger l’acte et aux témoins de le signer (259)Cf Froenkel, Mabô, etc, fol 133b''. Or, cette audition de voix en réalité n’est pas exigible d’une façon absolue, puisque (aux termes de notre Mishna) on peut ''incliner la tête en signe d’assentiment''; de même donc que l’audition n’est pas indispensable, l’avis au sujet de l’écriture n’est pas absolu (et il peut suffire d’avoir écrit soi-même). -Non, dit R. Mena, le commencement de la Mishna est absolue (et l’écriture ne suffit pas); mais l‘audition de la voix équivaut à l’inclinaison de tête comme assentiment
Pnei Moshe non traduit
חלוקין על השונה הזה גרסינן. וכן הוא בתרומות חלוקין חביריו על רשב''ג בזה:
אמרין. קושיא היא והא מתני' בהדיא פליגא עליה דקתני בפ' חרש נתחרש אינו מוציא עולמית ואמאי ויכתוב ויקיימו אחרים כתב ידו:
קיימיניה. ממתני' לא קשיא דהתם איכא לאוקמי בשאינו יודע לכתוב מיירי:
והא מתני' פליגא. ואכתי האי ברייתא פליגא על דרשב''ג דשמעינן מינה דכתב ידו לאו כלום הוא:
הרי שכתב בכתב ידו אמר לסופר וכתב. כלומר שבכתב ידו ציוה לסופר כתוב ולעדים חתומו ה''ז אינו כלום אלמא כתב ידו לא מהני שצריך שיאמר בעצמו לסופר כתוב ולעדים חתומו וקשיא על דרשב''ג דאמר דאיכא תקנתא בחרש בכתב ידו:
אמור דבתרה ולית הדא פליגא. כלומר ע''כ האי ברייתא לאו דוקא היא דהא קתני התם בסופו אינו גט עד שישמעו את קולו שיאמר לסופר כתוב ולעדים חתומו וקשיא סוף דבר עד שישמעו את קולו בתמיה ולא אפילו הרכין בראשו מהני כדקתני במתניתין גבי נשתתק דהרכנת הראש מהני:
ואת אמר לית כן אוף הכא לית כן גרסינן וכן הוא בתרומות. כלומר ועל כרחך דאמר' עד שישמעו את קולו לאו דוקא וה''נ הא דקתני כתב בכתב ידו משבשתא היא דכתב ידו מהני:
א''ר מנא אית כן. לעולם האי ברייתא דוקא היא ומהרכנת הראש לא קשיא דהיא שמיעת הקול היא הרכנת הראש ועד שישמעו את קולו דקאמר הרכנת הראש נמי בכלל דחדא היא כדקתני במתניתין אבל לעולם כתיבת יד לא מהני ופליגא אדרשב''ג:
רִבִּי זְעִירָא בְּעָא מִינֵּיהּ דְּרִבִּי מָנָא. כְּמַה דְּתֵימַר. עַד שֶׁיָּֽרְכִין בְּרֹאשׁוֹ שָׁלֹשׁ פְעָמִים. אָמַר לֵיהּ. לִשְׁמִיעַת הַקּוֹל פַּעַם אַחַת. לְהַרְכָּנַת הָרֹאשׁ שְׁלֹשָׁה פְעָמִים. וְדִכְווָתָהּ עַד שֶׁיִּשְׁמְעוּ אֶת קוֹלוֹ שְׁלֹשָׁה פְעָמִים.
Traduction
. R. Zeira demanda à R. Mena: est-ce qu’à l’instar de l’exigence exprimée dans notre Mishna, que le mari devra incliner 3 fois la tête (pour la validité de l’acte), il faudra aussi (pour l’homme ordinaire) l’avoir entendu 3 fois? -Non, répliqua R. Mena, il subsiste une inégalité entre ces deux modes d’assentiment, en ce qu’il suffit d’une audition, tandis qu’il faut 3 inclinaisons.
Pnei Moshe non traduit
כמה דתימר עד שירכין בראשו ג' פעמי' ודכוותה. נמי נימא בשמיע' הקול צריך ג''פ דהא לדידך הרכנת הראש הוי כשמיעת הקול:
לשמיעת הקול פעם אחת. הא לא קשיא דאע''ג דאמרינן הרכנת הראש מהני כשמיעת הקול מ''מ לא לגמרן דמיין להדדי דלשמיעת הקול סגי בפעם אחת אבל להרכנת הראש לא הוי סימן הניכר עד ג' פעמים:
אָמַר רִבִּי יוּדָן. בְּאוֹמֵר. כָּךְ וְכָךְ עָשִׂיתִי. בְּרַם הָכָא בְּאוֹמֵר. כָּךְ וְכָךְ עֲשׂוּ. רִבִּי בִּנְיָמִין בַּר לֵוִי בָּעֵי. מַה אֲנָן קַייָמִין. אִם יֵשׁ בּוֹ דַעַת לָבֹא יֵשׁ בּוֹ דַּעַת לְשֶׁעָבַר. אֵין בּוֹ דַעַת לָבֹא. אָמַר רִבִּי אַבָּא מָרִי. בְּחֵרֵשׁ אֲנָן קַייָמִין. וְאֵין שְׁלִיחוּת לְחֵרֵשׁ. רִבִּי יוֹסֵי בֵּירִבִּי בּוּן אָמַר. בְּבָרִיא אֲנָן קַייָמִין. לָמָּה אֵינוֹ גֵט. אֲנִי אוֹמֵר. מִתְעַסֵּק בִשְׁטָרוֹתָיו. וְתַנֵּי כֵן. בְּמַה דְבָרִים אֲמוּרִים. בִּזְמָן שֶׁנִּשְׁתַּתֶּק מִתּוֹךְ בּוּרְייוֹ. אֲבָל אִם נִשְׁתַּתֵּק מִתּוֹךְ חוֹלְייוֹ דַּייוֹ פַּעַם אַחַת.
Traduction
R. Judan explique ainsi (pourquoi il n’y pas d’objection à tirer de là selon R. Simon b. Gamliel): dans le dernier enseignement, on déclare l’acte nul et sans valeur, parce qu’il s’agit du cas où le mari a dit: ''j’ai agi ainsi'' (au passé); R. Simon, au contraire, parle du cas où le mari prescrit ''d’agir ainsi'' (à l’avenir). -Mais, objecta R. Benjamin b. Levi, si l’homme a de l’intelligence pour le passé, il en a aussi pour l’avenir; et s’il n’en a pas pour le passé, il ne doit pas non plus en avoir pour l’avenir? -Il s’agit là, répond R. Aba-Maré, d’un sourd, lequel n’a pas la faculté de transmettre des ordres. Selon R. Yossé b. Aboun, il s’agit d’un homme sain (et comme tel, il devrait parler, non écrire, pour que l’acte soit valable). -Mais alors, vu l’état de santé de l’homme, pourquoi son acte n’est-il pas valable? -Parce qu’il est à craindre que l’homme l’ait rédigé sous la préoccupation d’autres écrits (sans y penser; aussi, faut-il plus tard, lorsque l’homme devient sourd, exiger 3 fois le signe d’assentiment). En effet, il y a une barayeta à l’appui de cet avis: il est vrai, y est-il dit, que 3 assentiments sont exigibles, lorsqu’on a perdu la faculté de parler après l’avoir eue (subitement); mais si c’est l’effet d’une maladie, un seul signe suffit
Pnei Moshe non traduit
אמר רבי יודן תמן באומר גרסינן וכן הוא בתרומות. והתם קאי דלעיל מינה מקשי מגיטין לתרומות וקאמר רבי יודן שאני תרומות דהתם הסימן על שלעבר הוא כך וכך עשיתי ולא מהני הרכנת הראש ברם הכא בגיטין להבא הוא כך וכך עשו ומהני:
רבי בנימן בר לוי בעי על זה דמה אנן קיימין ממ''נ אם יש בו דעת כו' דמאי שנא לשעבר מלהבא אלא לא שנא:
בחרש אנן קיימין. על מתניתין קאי הא דקתני נשתתק בודקין אותו ג' פעמים אפילו היה חרש שאינו שומע מתחילה ונשתתק מהני גביה בדיקה:
ואין שליחות לחרש. כלומר וכי אין שליחות נמי לחרש בכה''ג דס''ל חרש מוציא ברמיזה:
רבי יוסי ברבי בון אמר בבריא. שנשתתק אנן קיימין אבל בחרש לא מהני רמיזה:
למה אינו גט. עד שיבדקו אותו ג' פעמים שאני אומר מתעסק בשטרותיו היה הואיל ובריא היה מקודם ואפשר שזה זמן מועט שמתעסק בשטרות אחרים היה ועל זה כוונתו כשהרכין בראשו והילכך בודקין אותו ג' פעמים עד שיבינו כוונתו דלשם גט הוא:
ותני. בברייתא כן בד''א דצריך ג' פעמים:
דיו פעם אחת. דאין כאן חשש שמתעסק בשטרותיו היה שהרי חולה היה. ובתוספתא פ''ה גריס היה חולה ומשותק בודקין אותו ג''פ:
Guittine
Daf 40a
משנה: אָֽמְרוּ לוֹ נִכְתּוֹב גֵּט לְאִשְׁתָּךְ. אָמַר לָהֶם כְּתֹבוּ אָֽמְרוּ לַסּוֹפֵר וְכָתַב לָעֵדִים וְחָֽתְמוּ. אַף עַל פִּי שֶׁכְּתָבוּהוּ וַחֲתָמוּהוּ וּנְתָנוּהוּ לוֹ וְחָזַר וּנְתָנוֹ לָהּ הֲרֵי זֶה גֵּט בָּטֵל עַד שֶׁיֹּאמַר לַסּוֹפֵר כְּתוֹב וְלָעֵדִים חֲתוֹמוּ.
Traduction
Lorsqu’on demande à un homme en danger s’il faut écrire le divorce à sa femme (261)Pour lui éviter le lévirat en cas de décès du mari sans enfants, et qu’il répond: oui, puis les assistants donnent l’ordre à l’écrivain d’écrire l’acte et aux témoins de le signer, ce qui a été fait, bien qu’après l’avoir écrit et signé on ait remis l’acte à l’homme, lequel à son tour (262)Expression omise au Talmud Jérus. l’a remis à la femme, l’acte sera nul: il faut que le mari ait donné lui-même les divers ordres.
Pnei Moshe non traduit
הדי הגט בטל. דמילי לא מימסרן לשליח:
משנה: זֶה גִּיטֵּיךְ אִם מַתִּי זֶה גִּיטֵּיךְ אִם מַתִּי מֵחוֹלִי זֶה זֶה גִּיטֵּךְ לְאַחַר מִיתָתִי לֹא אָמַר כְּלוּם. מֵהַיּוֹם אִם מַתִּי מֵעַכְשָׁיו אִם מַתִּי הֲרֵי זֶה גֵּט. מֵהַיּוֹם לְאַחַר מִיתָתִי אֵינוֹ גֵט וְאִם מֵת חוֹלֶצֶת וְלֹא מִתְיַבֶּמֶת.
Traduction
Si un mari dit à sa femme: ''ceci sera l’acte de ton divorce si je meurs'', ou ''ceci sera ton divorce si je meurs de ma maladie actuelle'', ou ''ceci sera ton divorce valable après mon décès'', c’est somme s’il n’avait rien dit (264)''Un tel acte est nul; le divorce n'a plus de raison d'être après décès de l'époux''. Mais s’il dit: ''qu’à partir d’aujourd’hui l’acte ait cette valeur si je meurs'', ou ''à partir d’à présent si je meurs'', ce sera un acte valable. S’il dit: ''à partir de ce jour et après ma mort'', l’acte sera à la fois valable et non valable (265)En raison de la duplicité des termes de la condition, celle-ci est douteuse, et le doute influera sur l'état juridique de la veuve L'omission du premier terme de ce doute dans le texte jérusalémite rend la phrase obscure; aussi, après le décès du mari ses enfants, la veuve devra déchausser le beau-frère, non l’épouser.
Pnei Moshe non traduit
מתני' זה גיטיך אם מתי. משמע לכשאמות ואין גט לאחר מיתה:
מחולי זה. משמע מחולי זה ואילך וכיון שמת מתוך החולי נמצא שאין הגט חל אלא לאחר מיתה:
מהיום אם מתי. דאם מתי שתי לשונות משמע משמע כמעכשיו ומשמע כלאחר מיתה אמר מהיום כמאן דאמר לה מעכשיו דמי לא אמר מהיום כמאן דאמר לה לאחר מיתה דמי:
מהיום ולאחר מיתתי. מספקא לן אי תנאה הוי מהיום אם אמות וכיון שמת נתקיים התנאי ונמצא שהוא גט משעת נתינתו או חזרה הוי שחזר בו ממאי דאמר מהיום ואמר לאחר מיתה יהא גט ואינו כלום כיון דלא אמר מהיום אם מתי:
חולצת. שמא אינו גט ולא מתייבמת שמא גט הוא והויא לה גרושת אחיו וקיימ' עלי' באיסור כרת:
הלכה: אָֽמְרוּ לוֹ נִכְתּוֹב גֵּט לְאִשְׁתָּךְ כול'. אָמַר לִשְׁנַיִם. אִמְרוּ לִפְלוֹנִי שֶׁיִּכְתּוֹב וְלִפְלוֹנִי וּפְלוֹנִי שֶׁיַּחְתֹּמוּ. רִבִּי זְעִירָה בְשֵׁם רִבִּי יִרְמְיָה. מַעֲשֶׂה הָיָה בִימֵי רִבִּי וְאָמַר. לֹא יֵעָשֶׂה כֵן בְּיִשְׂרָאֵל. שְׁמוּאֵל אָמַר. יֵעָשֶׂה וְיֵעָשֶׂה. רַב יִרְמְיָה שָׁאַל לִשְׁמוּאֵל. אָמַר לִשְׁנַיִם. אִמְרוּ לִפְלוֹנִי שֶׁיִּכְתּוֹב וְאַתֶּם חֲתוֹמוּ. אָמַר לֵיהּ. הֲרֵי זֶה גֵט אֶלָּא שֶׁהַדָּבָר צָרִיךְ תַּלְמוּד. מִחְלְפָה שִׁיטָּתֵיהּ דִּשְׁמוּאֵל. תַּמָן הוּא אָמַר. יֵעָשֶׂה וְיֵעָשֶׂה. וְהָכָא הוּא אָמַר אָכֵן. שַׁנְייָא הִיא שֶׁשִּׁינּוּ אֶת עֵדוּתָן.
Traduction
Par la Mishna, on sait seulement quelle est la règle si l’ordre donné par un mari à des individus est transmis par ceux-ci à d’autres; mais quelle sera la règle si le mari en danger a chargé deux hommes formellement de faire écrire par le scribe et de contresigner par deux témoins qu’il a désignés? R. Zeira répond au nom de R. Jérémie qu’un fait de ce genre est survenu du temps de Rabbi, et celui-ci déclara qu’on ne saurait agir ainsi en Israël (il faut craindre que la femme solde des témoins venant dire au nom du mari de procéder à l’acte du divorce); Samuel autorise le divorce rédigé à la suite des ordres directs du mari en danger (sans éprouver ladite crainte). R. Jérémie demanda à Samuel quelle sera la règle si le même mari dit aux 2 hommes de faire écrire l’acte de divorce par le greffier, puis de le signer eux-mêmes (où l’ordre final est direct)? L’acte sera valable, répondit Samuel; mais il faut examiner s’il aura bien son effet légal ou non. Est-ce que Samuel ne se contredit pas? Il a dit d’abord que l’acte de divorce est déclaré valable même lorsque le mari a fait dire de procéder à la rédaction du divorce. Pourquoi ensuite le déclare-t-il douteux? Il y a cette distinction à noter que les interlocuteurs du mari n’ont pas signé eux-mêmes leur attestation, mais ont chargé d’autres personnes de contresigner
Pnei Moshe non traduit
גמ' אמרו לפלוני שיכתוב ולפ' ולפ' שיחתמו. מהו משום דממתניתין לא שמענו אלא באומר להן כתובו והן מעצמן אמרו לסופר שיכתוב ולעדים שיחתמו והילכך הגט בטל דמתני' רבי יוסי היא דאמר בסוף פ' התקבל אפי' אמר לב''ד הגדול כו' צריך שיכתבו בעצמן משום דמילי לא מימסרן לשליח ולפיכך קא מיבעיא ליה אם אמר להן בפירוש אמרו אתם לפלוגי כו' מאי מי נימא דבכה''ג אפילו רבי יוסי מודה דהרי עשאן שלוחין לכך:
לא יעשה כן בישראל. דחיישינן שמא תשכור עדים לכך שיאמרו בשם הבעל לסופר לכתוב ולעדים לחתום:
יעשה ויעשה. דלא חייש להא ומכשיר באומר אמרו ואפילו לכתחילה:
ואתם חתומו. והן לא חתמו בעצמן אלא אמרו לאחרים וחתמו דלקמן מהו:
צריך תלמוד. שאין הדבר ברור לנו אם כשר הוא או לא:
מחלפה שיטתיה דשמואל. דהא לעיל מכשיר באומר אמרו אפילו לכתחילה ומכ''ש באומר להן חתמו אתם דאין כאן חשש שמא תשכור עדים שהרי אין חותמין אא''כ שמעו מפי הבעל:
שניא היא. הכא ששנו את עדותן כדפרישית דמיירי שהם לא חתמו בעצמן אלא ציוו לאחרים לחתום:
נִיחָא לָעֵדִים וְחָֽתְמוּ לַסּוֹפֵר וְכָתַב. לֵית הָדָא פְלִיגָא עַל דְּרִבִּי יוֹחָנָן. דְּרִבִּי יוֹחָנָן אָמַר. כָּתַב טָּרְפּוֹ בַטּוֹפֶס כָּשֵׁר. פָּתַר לָהּ כְּרִבִּי יְהוּדָה. דְּרִבִּי יְהוּדָה פוֹסֵל בְּטוֹפְסִין.
Traduction
. On comprend (selon la Mishna), que l’acte de divorce soit impropre, lorsque le mari en danger a chargé 2 hommes de la procédure du divorce, et que ceux-ci ont transmis la mission à d’autres (en raison du défaut d’audition de l’ordre direct du mari); n’en résulte-t-il pas que la déclaration d’inaptitude de l’acte pour une telle cause est en opposition avec l’avis de R. Yohanan, qui déclare un tel acte valable? Or, selon R. Yohanan (263)Cf, (Gitin 3, 2) commencement, l’inscription du corps du divorce (disant de libérer la femme), faite à l’aide d’un formulaire, typus, ne nuit pas à la validité de l’acte? Il n’y pas d’opposition, et R. Yohanan justifie cette Mishna selon l’avis qu’exprime plus haut R. Juda, à savoir qu’une telle manière d’écrire le divorce le rend impropre.
Pnei Moshe non traduit
ופריך אמתניתין ניחא הא דפסול באמר להן והן אמרו לעדים וחתמו דלאו כלום הוא שלא שמעו מפי הבעל:
לסופר וכתב לית הדא פליגי על רבי יוחנן. אלא הא דפוסל בכתיבת הגט שכתב הסופר ולא שמע מפי הבעל וא''כ ש''מ דמתניתין פליגא על ר''י דמכשיר לעיל בפ''ג אפי' כתב הסופר התורף בטופס הגט שיהא מוכן בידו וכדפרי' שם דאאת מותרת קאי וה''נ לא יהא אלא טופס הגט ביד הסופר ואמאי פסול:
פתר לה. רבי יוחנן למתניתין כרבי יהודה דהתם דפוסל בטופסי גיטין כדמפרש שם טעמא:
וּבִלְבַד בִּמְסָֽרְגִין לוֹ. 40a נִכְתּוֹב גֵּט לְאִשְׁתָּךְ. וְהוּא אוֹמֵר. הֵין. לְאִמָּךְ. וְהוּא אוֹמֵר. לָאו. לְאִשְׁתָּךְ. וְהוּא אוֹמֵר. הֵין. לְבִתָּךְ. וְהוּא אוֹמֵר. לָאו. לְאִשְׁתָּךְ. וְהוּא אוֹמֵר. הֵין. לַאֲחוֹתָךְ. וְהוּא אוֹמֵר. לָאו. אַף בְּעֵדִיּוֹת כֵּן. אָתָא רִבִּי אַבָּהוּ בְשֵׁם רִבִּי יוֹחָנָן. אַף בְּעֵדִיּוֹת כֵּן. שֶׁאָדָם מֵעִיד עֵדוּתָוֹ מְיוּשָּׁב. אַף בִּנְדָרִינם כֵּן. תַּנֵּי רַב שֵׁשֶׁת. כְּשֵׁם שֶׁבּוֹדְקִין אוֹתוֹ בְגִיטִּין גֹ פְּעָמִים כָּךְ בּוֹדְקִין אוֹתוֹ בִּירוּשׁוֹת וּבְמֶקַח וּמִמְכָּר וּבְמַתָּנוֹת.
Traduction
. Les signes suffisent à valider, si les interrogations se font par primesauts, en procédant ainsi: Ecrirons-nous le divorce à ta femme''? Et il répond: oui. Devons-nous l’adresser à ta mère''? Et il dira: non. Faut-il l’adresser à ta femme''? Et il dira: oui. ''Faut-il l’adresser à ta fille''? Et il dira: non. Faut-il l’adresser à ta femme''? Et il dira: oui. Faut-il l’adresser à ta sœur''. Ces attestations par inclinaison de tête suffisent-elles aussi en fait de relations illicites? -Oui, vint dire R. Abahou au nom de R. Yohanan. Comme l’attestation peut se faire en étant assis, la consultation en fait de vœu se fera de même (260)J, (Nedarim 10, 10). R. Shesheth dit: comme on examine l’homme 3 fois pour le divorce, on l’interrogera pour les héritages, les achats et les ventes ainsi que pour les donations.
Pnei Moshe non traduit
ובלבד במסרגין לו. הבדיקה צריך שיהא בסירוגין כדמפרש ואזיל נכתוב גט לאשתך כו' שצריך ג' פעמים הן וג' פעמים לאו:
אף בעדיות כן. בעיא היא אם לענין עדות מהני נמי בדיקה בהרכנת הראש אם נשתתק ופשיט לה רבי אבהו דאף בעדיות כן:
אף בנדרים כן. במיושב סגי ואנשאל קאי:
Textes partiellement reproduits, avec autorisation, et modifications, depuis les sites de Torat Emet Online et de Sefaria.
Traduction du Tanakh du Rabbinat depuis le site Wiki source